Bir merakla başladı.
Paylaştıkça büyüdü.

Bir çocuk bana bir gün “Neden ormana gitmeliyim?” diye sorarsa, cevabım basit, ve şimdi her seferinde aynı şekilde veriyorum, çünkü ona güvenecek kadar üzerine düşündüm.

Nereden geldiğini gerçekten görmek istiyorsan ormana git. Sadece biyolojik olarak değil. Ekolojik olarak. Bizi hayatta tutan her şey bizden çok önce başladı — toprakta, mantarlarda, ağaçlarda, suda, ve bunların hepsi arasındaki, geri kalan her şeyi mümkün kılan sayısız ilişkide. Ormanlara yabancı olarak girmeyiz, ilk seferinde, bir çam korusunun kenarında henüz hiçbirinin ne anlama geldiğini bilmeden dururken öyle hissettirse de. Bizden çok önce başlamış ve biz gittikten sonra da devam edecek olan aynı canlı hikâyenin katılımcıları olarak gireriz onlara — bu kitabın ilk sayfasından beri anlatmaya çalıştığı aynı hikâye, ve sanırım, Lapseki’deki dokuz yaşında bir çocuğa, dinlediğinin farkına varmasının hiçbir yolu olmadan yıllar önce sessizce kendini anlatmaya başlayan aynı hikâye.

Önündeki bölümler, bu hikâyenin dışa döndüğü yerler — belirli mantarlara, belirli ağaçlara, kendi anımdan başka belirli ormanlara doğru

Ormandan Tabağa kitabından alıntıdır.